ขุนจัทรภาณุ ครองสุวรรณภูมิ พ.ศ. 1000 เมื่อถึง พ.ศ. 1018 มอบเมืองให้อนุชาชื่อขุนหาญบุญไทยอยู่รักษาเมืองแล้วยกทัพไปชมพูทวีป (อินเดีย) ถึง พ.ศ. 1020 ไปเป็นมหาราชในอินเดีย หลังจากนั้นเพียง2 - 3 ปี ขุนอินไสเรนทร ลูกขุนจันทรภาณุคงจะนึกไปถึงคำโสณทำนายชะตาบ้านเมืองของสุวรรณภูมิ จึงมี ความเห็นว่าควรย้ายเมืองและผู้คนไปเมืองธันมมราช (นครศรีธรรมราช) เพราะชอบดินฟ้าอากาศ ขุนหาญบุญไชยผู้เป็นอาคัด้านให้รอขุนจันทรภาณุกลับมาก่อน ขุนอินไสเรนทรไม่ฟังคำ จึงพาผู้คน 2,000 ไปสร้างเมืองใหม่ที่เมืองธัมมราชเมื่อ พ.ศ. 1023 และให้ชื่อว่า ศิริธัมมราช หรือศรีวิชัยสุวรรณภูมิ ครั้น พ.ศ.1026 สร้างเมืองเสร็จกลับมาอพยพ เอาแม่และน้องขุนดินเขาเขียวพร้อมพลเมืองอีก 15,000 คนไปอยู่ที่ ศรีวิชัยสุวรรณภูมิ เมื่อขุนจันทรภาณุกลับมาก็ลงมาอยู่ที่ศิริธัมมราชด้วย สุวรรณภูมิหมดกษัตริย์ หลังจาก นั้นขุนจันทรภาณุกลับไปเยี่ยมสุวรรณภูมิพร้อมขุนหญิงสีมาทองมเหสีอีกครั้ง เมื่อวันขึ้น 10 ค่ำเดือน 6 ปี
พ.ศ. 1027 จากข้อความในกระเบื้องจารจารึกขุดได้ที่ตำบลท่าเรือ จังหวัดนครศรีธรรมราช กล่าวว่าในปี
พ.ศ. 1410 ขุนสีไสรนทรครองศรีวิชัยสุวัณณภูมิ แสดงว่าเมื่อ พ.ศ. 1410 นครศรีธรรมราชยังใช้ชื่อ ศรีวิชัยสุวัณณภูมิ
ดูรายละเอียดได้จาก กระดานสุวรรณภูมิ
Author: ยิ่งยศ ลอยชูศักดิ์ , Posted: 2005-06-07 09:55